Özel Haber ve Röportajlar/ Извънредни новини и специални репортажи

Ресмие МЮМЮН Наскоро кърджалийката Айгюл Гавазова направи един хубав подарък на читателите и побратимената ни община Комотини в Гърция. Излезе от печат третата й преводна книга „Южен повей” от поредицата „Турският разказ на Балканите”. Изданието  включва 12 туркоезични автори от Западна Тракия, в болшинството си от Комотини. Разказите съдържат общочовешки и вечни истини,с които се открояват героите им. Книгата е ценна сама по себе си с уникалната идея на Айгюл Гавазова да преведе на български турски автори от Балканите. В съвременния глобализиращ се свят това само може да спомогне за интегрирането на балканските народи по пътя към Обединена Европа. Съставител на „Южен повей” е Рахми Али от Комотини, а художник на корицата Камбер Камбер. Основната цел на преводачката е да предостави възможност на хората от Балканите да се опознаят по отблизо и чрез магията на художественото слово, за да преодолеят различията между тях и заедно прегърнат общите идеи и идеали на човечеството з...

Ресмие МЮМЮН Снимки: Авторът Братята Мюмюн и Нешет Шабан живеят сред животни в постройките на стопанския двор на бившето ТКЗС до село Севдалина, община Кърджали. Братята в момента отглеждат 55 овце и 8 крави. Братята са родом от кърджалийското село Висока. Мюмюн е на 65 години, а Нешет на 75. Никога не са се женили. След казармата двамата идват в един от стопанските дворове на ТКЗС-Костино, намиращ се близо до с. Севдалина, за да станат овчари на стадото животни. През 1989 г . когато рухна тоталитарният режим на Тодор Живков те вземат няколко овце от стадото и остават да живеят в къщичката, предназначена за овчари. Бившият кмет на Скална глава от близкото село Багра Ахмед Осман купува оборите и известна част от стадото в стопанството и наема братята за овчари. По-късно Осман си построява стопански двор в своята махала и взема животните при себе си и   наема други овчари. Тогава братята увеличават броя на животните си. За това, че ползват оборите на Ахмед Осман братята казах...

Kırcaali’nin Sevdalina (Deligözler) köyü yakınındaki eski TKZS (Emek Tarım Kooperat ifleri Birliği) işletmesinin ahırlarında yaşayan Mümün Mehmed Şaban ve ağabeyi Neşet ömürlerinin büyük kısmını hayvan bakmakla geçiriyorlar. Kardeşler, halihazırda 55 koyun ve 8 ineğe bakıyorlar. Aslen Kırcaali'nin Visoka (Saltıklar) köyünden olan kardeşlerin birincisi 65, resim çektirmekten kaçınan diğeri ise 75 yaşında. Onlar hayatında hiç evlenmemişlerdir. Askerlikten hemen sonra iki kardeş, Kostino (Kemikler/Hacımahalle) TKZS işletmesine bağlı olarak Sevdalina’ya çobanlık yapmaya geliyorlar. 1989 yılında Todor Jivkov’un totaliter rejimi düştükten sonra TKZS dağılınca birkaç hayvan satın alıyorlar ve böylece ahırların çobanlar için ayrılan bölümünde yaşamına devam ediyorlar. Yakın mesafedeki Bagra (Boyacıköy) köyünün Manıoğulları Mahallesi’nden Ahmed Osman, ahırları ve TKZS’nin koyunlarından bir kısmını satın alıyor, Mümün ve Neşet kardeşler de onun hayvanlarına çobanlık yapmaya başlıyorlar. Da...

62 yaşındaki Süleyman Miman Süleyman, Kırcaali'de GRAND M ağazası ’ nın yanında bulunan atölyesinde ayakkabıcılık zanaatını sürdürüyor. Kendisi bu zanaat a olan sevgisini, "Bir daha dünyaya gelirsem, gene pabuççu olmak isterdim" sözleriyle ifade e tti. Toplam 42 yıl dır ayakkabıcılık yapan usta, bol müşterilerini çok çalışması, kaliteli malzeme kullanması ve iş ine e gösterdiği özen ile kazandığını belirt ti. Yaptığı işe garanti verdiğin e dikkat çekti. İş hayatının başından beri aynı müşterilere sahip olduğunu anlatan usta, ö deme konusuna gelince iki tarafın da memnun kalmasına dikkat e ttiğini söyledi. Öyle ki, kendi ifadesince, alanın da, satanın da gönlü olsun. Bir de,"Müşteri ayrımı yapılmaz, hepsine bir davranacaksın, kendine gibi hizmet edeceksin" diye adeta acemi iş sahiplerine tavsiye de bulundu. Sadece p azar günü dinlenen usta, ayakkabıdan başka çanta, ceket ve deri kullanılan her şeyin onarımını yapıyor. Erkekler için 39 ile 48 arası beden büyük...

Kırcaali ’ nin Bağra (Boyacıköy) köyünün Manıoğulları mahallesinde yaşayan Ahmed Osman Recep , 20 yıldır hayvana bakıyor. Şu anda 50 ineğe ve 180 koyuna sahip. O, 1991 -2007 yılları arasında Skalna Glava (Kaya b aşı) köyü muhtarı olan besici , halihazırda Su Temini ve Kanalizasyon (ViK) Ş irketi ’ n in çalışanı olarak Beli Vir (Mındırağaç) köyü yöresinde görev yapıyor. Ahmed Osman , hayvanları çok sevdiği için 1990 yılında TKZS (Tarım Emek Kooperatif leri Birliği) dağılınca birliğe bağlı bir işletmenin ahırlarını ve 40 koyun satın alarak, besiciliğe başl adı. İlk önceleri bu işte ona sadece eşi Hazime Hanım ve iki oğlu yardım e tti , daha sonra yakın köyden bir çoban tut tu. O geçen yıl vefat e dince halihazırda onun hayvanlarıyla bir yıldır Versko (İmamlar) köyünden Mümün Murad ilgileniyor. Onlar , hayvancılık işlerinde ot biçme ve de inek sağma makinesi kullanıyorlar. Bir de besicilere kangal cinsinden dört hayvan köpeği yardım cı olur. Ahmed Osman, birini Meço diye tanıttı. Daha...

Şaire Habibe Hasan, 20 Aralık 1953 yılında Kırcaali'ye 9 km mesafede olan K yosevo (Köseler) köyünde soğuk, hırçınlı, boralı, karlı tipili bir günde ailenin ikinci çocuğu olarak dünyaya geldi. İlköğretimini köyünde ve Boyno (İsmeller) köyünde ikmal etti. D aha sonra Gabrovo şehrinde T ekstil L isesi ’ nde okudu. 1974 yılında Kobilyane (Maşkılı) köyüne evlendi. Erkek ve kız olmak üzere iki evlat sahibi oldu. Şimdi üç kız çocuğu torunu olmasına sevinmekte dir . 1980-85 yılları arasında Kobilyane'nin kütüphanesinde halka hizmet verdi. 1995 yılına kadar kadar Boyno M uhtarlığı ’ nda sekreterlik yaptı. 2000 ’li yıllarda Boyno'da bulunan Milli Gelirler Dairesi Ş ubesi ’ nde çalıştı. Sonraları Kırcaali Belediye Otogarı ’ nda kasadarlık görevinde bulundu. 2005 yılından bu yana “ Merasim Faaliyetleri ” b elediye ş irketinde organizatör olarak çalışmaya devam ediyor. Şaire çocuk yaştayken ilk şiirine ilham almasına babası sebep oluyor. Çünkü babası, daha 15 yaşındayken babası...

Ресмие МЮМЮН Преди една година, на 26 февруари, се сбогувахме завинаги с поета, журналиста и драматурга Фехим Хорозов. Роден е на 18 септември 1954 година в село Чорбаджийско, община Кирково. Завършил е „Българска филология“ в Пловдивския университет. Автор е на осем книги с поезия и две с есета, сред които „Времето по часовник“, „Вгради се в мен“, „Дълбоката река“, „Сиво-черна моя“, „Веднъж в живота“, „Сезон за него“, „Наставление за подпиране в небето“. Последната му книга е „На капчици изтече реката“. Последната награда, която получи бе на името на Георги Джагаров на Съюза на българките писатели през лятото на 2009 година. Дълги години работи като журналист във вестник „Нов живот“. През последните 7 години от живота си бе драматург на Държавния музикално-драматичен театър „Кадрие Лятифова“, сега сцена на ДКТ „Д. Димов“. За Деня на Кърджали-21 октомври, посмъртно бе удостоен със званието „Почетен гражданин на Кърджали“. Петър Анастасов, поет-драматург Фехим Хорозов беше голям...